Harry Voss, een man van actie!

Zijn verhaal begint in de blubber. De blubber bleek een weg vol met doodgereden padden.
Hier moest actie worden ondernomen! En zo begon Harry zijn leven als activist.

Nu 31 jaar later werkt hij bij de Partij voor de Dieren maar het verhaal hier tussenin is niet minder boeiend.
De Koninklijke familie heeft hij menigmaal hoofdpijn bezorgt wanneer hij weer klaar stond om te strijden tegen de hofjacht.
Maar ook Akzo Nobel zal Harry niet zo snel vergeten vanwegen de chloortreinen.

Interview met Harry Voss

Onderweg naar "Harry's plas" moeten we even stoppen. De afzetting voor de padden is gereed en de emmers moeten elke avond en morgen worden geleegd.
"Even kijken, of er nog padden in zitten!" En ja, er moesten nog padden worden overgezet. Na het legen van een aantal emmers vol met padden vervolgen wij onze weg naar de poel die de gemeente Apeldoorn aan Harry heeft gegeven vanwege zijn grote inzet en resultaten voor de amfibiën.






Hoe bijzonder vond je het toen Annemarie van Gelder bij je kwam om een biografie over je te schrijven?

Heel bijzonder! Ik vond het prachtig!
Maar daarvoor was er een gedragswetenschapper, die mij al eens had gehoord bij een spreekbeurt en vond mij zo boeiend praten dat hij me zowat gestalkt heeft, om een boek over mijzelf te schrijven. Maar ik kan helemaal geen boek schrijven.
Annemarie wilde na het incident met Duivendak ook een boek schrijven over een activist. Toen zij ging googlen bleef ze maar op mijn naam uitkomen, Harry, Harry en nog eens Harry.
"Harry Voss", dacht ze, "die ken ik, die zit bij mij in de partij".
Ik zal er niet om liegen, ik was erg gevleid toen ze bij me kwam.

We staan nu bij de kroon op je werk, "Harry's plas".

Ja, mooi hè! 8 jaar geleden in 2002 kreeg ik ondanks dat ik veel gestoei heb gehad met de gemeente Apeldoorn, toch de waardering voor de behaalde resultaten van mijn acties. Misschien is het kinderachtig maar ik vind het prachtig!

Deze poel is naar je vernoemd door je verhaal die begon in de blubber.

Ja, op een morgen nu alweer 31 jaar geleden, liep ik met een vriend 's morgens om wild te kijken. En we dachten eerst dat we door een gekke smurry liepen maar dat bleek een brei van duizenden dode padden te zijn.

Wat ging er toen door je heen?

Ik dacht, wat gek dat dit niet bekend is in Apeldoorn, dit moet al jaren zo zijn, waarom heeft hier niemand ooit wat aan gedaan?
Hier lopen zo vaak mensen, natuurliefhebbers denk je, maar stapt hier iedereen dan zo overheen?
Maar goed, ik kon hier toch echt niet met droge ogen zo overheen lopen dus hebben we meteen 's avonds de weg afgezet, een dag later de krant erbij gehaald en later met toestemming van de gemeente mocht de 1e weg afgezet worden voor de paddentrek.

Ik wist toen totaal nog niets van de paddentrek, ik kon amper een kikker van een pad onderscheiden dus waarom ze die weg overliepen al helemaal niet, maar ik had een primaire natuurbeschermingsgedachte zonder dat ik me hier bewust van was. Ik dacht gewoon we moeten de weg hier afsluiten en zo is de gemeente Apeldoorn de 1e gemeente geweest waar dit is gebeurd.
Binnen no time werd ik de expert genoemd. Ik werd landelijk overal bijgehaald wanneer er een probleem was met padden.
En daar is mijn leven als activist begonnen.



Op een gegeven moment kreeg je ook de plezierjacht in het oog?

Ja, dat was al in mijn prille jeugd een beetje aan het ontluiken. Ik hielp bij een kruideniertje om boodschappen rond te brengen. Hiervoor kwam ik ook bij ome Rein, dat was een hele primaire man, kauwde op pruimtabak, had 2 stoelen in zijn huis maar was ook jager. Toen vond ik dat heel mooi.
Ik was een jaar of 8 en ik mocht af en toe een lucifertje tussen mijn vingers houden en dan schoot hij hem er tussendoor.....oooh, dat vond ik zo stoer!

Maar op een gegeven moment zat hij in de bak want hij was stroper. Dat had hij me al eens verteld maar toen vertelde hij me dat hij was gepakt omdat hij een strik had gezet, dit was vlakbij het kroondomein maar in datzelfde bos werd er voor plezier gejaagd door de Koninklijke familie.
Toen vertelde hij mij, "ja, ik zet nog een strik om van te eten maar aan de andere kant van het kroondomein wordt gewoon voor het plezier gejaagd." En op dat moment voelde er iets ongelijks in mij, niet dat ik dat stropen goed wil praten maar het voelde niet goed.

Veel later nadat ik dus met de padden bezig was en ook bij het WNF werkte waar ik de Rangers heb vormgegeven, was er op een gegeven moment een discussie over de gebieden van de gemeente Apeldoorn dat er geen jacht meer mocht zijn. Daar ben ik me mee gaan bemoeien omdat elke keer wanneer ik in het bos liep voor de padden, ik ook jachthutten zag staan en dat beeld klopte niet. Dan rol je van het één in het ander en is de jacht mijn core business geworden. Vandaar nu ook www.jachthutten.nl.

Ik zal tot ik er dood bij neerval, doorgaan met het in beeld brengen van jachthutten en wat hier allemaal mee gemoeid is.

Welk van de vele acties die je hebt gevoerd, heeft je tot in je ziel geraakt?

Dat is toch wel het verhaal toen ik bij de SP werkte, waar we werden uitgenodigd door een aantal jagers uit Groesbeek omdat ze een vossenprobleem hadden. Ik heb me toen netjes voorgesteld als Harry Voss en ondanks dat ik toen al bekend was in de jagerswereld herkende ze me niet. In ieder geval vertelde ze mij over het teveel aan vossen, de vos was het probleem van zowat alles maar ze wilde natuurlijk gewoon meer vergunningen om te jagen.
Ik ben 's nachts meegeweest om te kijken naar vossen, de jagers zagen ze overal, nou.... ik weet echt wel hoe een vos eruit ziet maar ik zag er geen één!!

In ieder geval, op een gegeven moment vertelde de dierenarts uit Groesbeek, die ook in het gezelschap zat, dat er in de omgeving dieren waren vergiftigd met gif uit Duitsland, een landbouwgif die in Nederland verboden was. Ik vroeg toen of hij dit had aangegeven omdat hij op de hoogte was van een strafbaar feit maar de dierenarts gaf aan dat hij degene die het gif had neergelegd kon, en hem wilde beschermen. De dierenarts had een kat en een vos die vergiftigd waren, in zijn praktijk liggen en ik heb hier stiekem foto's van kunnen maken. De volgende dag ben ik naar de politie gestapt en wat ik toen meemaakte................

Harry, wat je toen meemaakte......dat kan iedereen in het boek lezen: "Harry Voss, Man van actie."
Het gehele interview is donderdag 1 april te beluisteren bij het programma D-day van RTV Alkmaar, tussen 14.00 - en 16.00 uur. biografie Harry Voss, een man van actie, schrijfster Annemarie van Gelder, partij voor de dieren, activist, actievoerder, paddentrek, padden, plezierjacht, jagers, Apeldoorn,RTV Alkmaar D-day

© Respect voor Leven