Schoffie

3 mei 2010

Lieve meid,
Ik probeer al 2 dagen een mooi gedicht voor je te schrijven maar het lukt me niet,
Alles wat ik schrijf komt direct uit mijn hart maar klinkt niet als een gedicht,
Maar misschien is dat ook helemaal niet belangrijk.
Voel mijn hart en voel mijn liefde voor jou!

Wat ik nu wens voor jou, is rust.......rust, zonder pijn en angst en alle vervelende dingen die ik de afgelopen dagen bij je heb moeten doen.
Weet dat dit nodig was omdat ik er in geloofde dat ik je hiermee beter kon maken.
Het heeft niet geholpen maar weet dat ik geprobeerd heb er alles aan te doen.
Ik denk dat je dit wel weet maar toch moet ik het je even schrijven.



Welk groter pijn bestaat er nog meer,
Dan een gezinslid verliezen,
Nooit meer praten, nooit meer horen, nooit meer voelen, nooit meer zien,
Voor mij bestaat er geen groter pijn!!
Je voelt het in je hele wezen,
Je hele zijn!
Soms is het ondraaglijk, die vreselijke steken in je hart!
Toch moet je verder, jouw leven houdt niet op,
En mijn meissie maakt hopelijk een nieuwe start.

Je moet verder met je leven, ook al voelt je glimlach als schijn!
Verwerken, verwerken moet je het grote verdriet,
Maar met pauzes, anders houdt je hart het niet!
Lieve Schoffie, ik ben dankbaar dat ik je in mijn leven heb gehad,
We hebben genoten van jouw aanwezigheid, van jouw zijn,

Je hebt ons veel gegeven waar je waarschijnlijk niet bewust van bent geweest,
Maar dat je in mijn leven was, dat voelde als een feest.
Bij minder goede dagen hoefde ik je alleen maar aan te kijken en ik voelde mij licht in mijn hart,
Je hoefde hiervoor helemaal niets te doen, alleen aanwezig zijn.
Dat ik dit nu niet meer heb, doet ongelooflijk veel pijn!

Lieve meid, Rust in Vrede, je hebt het zo verdient!
Je was zo'n ongelooflijke lieve, zachtaardige meid, zonder enig kwaad in je bloed,
Je was en bent één en al GOED!!
Lieve meid, ik moet het intense verdriet gaan verwerken maar dit kan ik alleen,
Dus laat mijn verdriet los en voel je goed zoals je verdient!
Ik hoop dat we elkaar ooit mogen weerzien, dat ik je weer mag omhelzen, weer mag knuffelen, weer kusjes van je mag ontvangen,
Maar tot die tijd, zal ik aan het leven hier op aarde moeten blijven hangen.
Hoe moeilijk ik dit ook vind op dit moment, eens zal het weer goed gaan,
En kan ik met een brede glimlach en veel Liefde denken aan jouw bestaan.

Voorlopig zal elke dag weer anders zijn, met een lach en een traan,
Tranen horen bij dit proces, dus laat mij maar gaan.
Het zijn tranen van Liefde, liefde die ik voor jou voel, liefde die ik je niet meer kan geven.........NOOIT MEER!!
Maar voel de liefde in mijn hart, die zal altijd blijven BESTAAN!!

LIEVE MEID, RUST IN VREDE, VIND HET LICHT!!
IK HOU VAN JE!! IK HOU ONTZETTEND VEEL VAN JE EN ZAL JE NOOIT VERGETEN!!
JOUW WEZEN, JOUW KUSJES, JOUW ALLES, JOUW GEZICHT!!

TOT ZIENS, TOT VOELENS!!

© Respect voor Leven